Steeds meer content komt gratis beschikbaar, dat maakt het lastiger voor uitgevers om een businessmodel op te zetten.
In de gratis-economie zijn een aantal trends zichtbaar:
- cross-subsidie, de verkoop van scheermesjes subsidieert het weggeven van de houder
- digitalisering reduceert of elimineert kosten (Google heeft bijvoorbeeld e-mail, opslagruimte, fotoalbums, advertentieverkoop, tekstverwerken gratis gemaakt)
- gratis is vanzelfsprekend (je moet nu uitleggen waarom je betaalt voor een krant)
- gratis zorgt voor massa en in combinatie met digitalisering voor gebruiksmak ten koste van traditionele media (Marktplaats, personeelsadvertenties, Kieskeurig)
- In een businessmodel scheelt het niet zoveel in de begroting of een product 1 eurocent of gratis is. Voor de consument is het echter een wereld van verschil. Gratis producten of diensten hebben een instant potentieel om een hit te worden, ook door een virale marketing werking. Dit enorme perceptieverschil tussen gratis en bijna-gratis is waarschijnlijk ook de reden dat micropayments niet echt aanslaan.
Hoe kun je als uitgever dan toch verdienen aan gratis?
- cross subsidiëring; geef de doelgroep iets gratis, vraag geld voor wat anders
- advertenties (CPM, CPC, CPT)
- abonnementen voor premium diensten, 10 procent van de premium gebruikers betaalt de gratis dienst voor de andere 90 procent
- sponsoring
- list rental
- lead generatie
- verkoop van licenties op content
- verkoop van andere producten, line extensions & brand extensions, bijvoorbeeld evenementen
- verkoop van gratis content in gedrukte vorm
- productverkoop (een webshop)
